Um olhar sobre Bergen

 

      Foto:Tiago Carvalho



Do cimo da escarpa contemplo Bergen

Sobe lento e inaudível o bulício da cidade

esbatendo-se de encontro à calma

da montanha a pairar nas alturas


Ouço o silêncio

coado pelo murmúrio da cascata

que nasce no lago

e que o lago alimenta

Silêncio da inexistente ondulação

Silêncio do afago do sol

                                  

                                     A paz e a tranquilidade do lugar assaltam-me

                                                    Conecto-me com a natureza

                                                          sinto o seu pulsar

 A esteira dos patos aponta várias direções

                                                                     e abre-se em consonâncias

A joaninha  a framboesa

                                 e outros seres mágicos

                                                                ajudam a compor o mágico silêncio

                                                                                                                   que me envolve e distende

 


Comentários

Mensagens populares deste blogue

Caminhar

O QUE ME INSPIRA *

Letra para um fado